De laatste bijeenkomst, dinsdag 1 juni 2010

Mijn Schotse gasten van “vrienden op de fiets “ schoten zo slecht op dat ik erg laat op de bijeenkomst was. Behalve Monique en Riet was ook Eltica er al. Zij had haar prachtige lapje met moskee, voetbalvlaggetjes etc, vrijwel klaar.
Van Monique stond er een feestversnapering met Delftse versiering klaar en ook ik had vanwege de laatste keer een taart gebakken.

  
Khin komt binnen en voor ik er erg in heb is ze ook weer weg met achterlating van een briefje en haar laatste lapje. Ze heeft keelpijn en kan niet praten, voelt zich niet lekker en is weer naar huis.
Jannie komt als een zeer gekneusd vogeltje aan; ze heeft gisteren al haar tanden laten trekken en kan met veel moeite een beetje limonade drinken.

   
Of het allemaal al niet erg genoeg is komt Ida zeer opgewekt binnen met een gebroken pols!! Ze mag een groepsgesprek voeren en met veel hilariteit wordt de narigheid gebracht. Dat is ook een taaie hoor.
Zehra, die al verhuisd is naar Zoetermeer, is er zelfs.

 
En Zehneb, die inmiddels hoog zwanger is, en die ik steeds niet kon bereiken, geeft haar lapje met het uier gedeelte van de koe aan Jannie. Zij zal het afmaken en Alma zal het bij Jannie opgaan halen om het dan weer bij Corine te brengen. Zehneb is heel open over haar zwangerschap, de aanstaande geboorte , de keizersnee, etc. Leuk om te horen hoe goed ze voor zich zelf zorgt en dat allemaal in het Nederlands, knap hoor.
Nog niet alle namen van de groepsleden staan op ons kleed. Magda zal daar zorg voor dragen.
Annelie dirigeert ons allemaal naar de hal voor de GROEPSFOTO.

Er is nog steeds veel gemor over het veranderen van de dinsdagochtend in de donderdagochtend, Riet neemt het heft in handen en doet een voorzet tot het oprichten van een alternatieve groep op de dinsdagochtend bij haar thuis. Zet ’m op Riet, ik hoor het wel als je adressen nodig hebt.

Bedankt allemaal, het was erg leuk om deze groep te mogen leiden,
Doei Tonneke

Week 19, dinsdag 25 mei 2010

Riet staat al voor de deur als ik aankom. Monique komt er ook aan gefietst, die heeft al een week rugpijn, heeft vier dagen op markten gestaan en dus niet gebakken. 
Als de meesten binnengestroomd zijn (Annelie is ook weer terug uit de Orient) doe ik de volgende meededelingen:
Volgende week 1 juni is de laatste keer dat we aan dit project werken en maken we er een wat feestelijke bijeenkomst van. Het is dan ook meteen de laatste keer dat we in de Popta hof zijn. Het Atelier verhuist naar de Vleugel en wel op de donderdagochtenden.
De eerste keer in de Vleugel zal op donderdag 10 juni zijn. We werken dan evt. aan lapjes voor de deken die nog niet af zijn of aan wat jezelf maar op handwerkgebied zou willen doen.
Vanaf september starten dan weer de workshops.
De feestelijke afronding van het project vind plaats op de Burgwal in de Maria van Jessehof om 16.00 uur met hapjes en drankjes, waarna we met zijn allen naar de Markt gaan om met de deken een foto van ons te laten maken vanaf de kerktoren. Hiervoor krijgen jullie nog een uitnodiging.
De volgende dag staan we met een kraam op het Nyamafestival bij Filmhuis Lumen, hiervoor worden nog vrijwilligers gevraagd die een uurtje in de kraam willen staan.
Op 10 en 11 juli staan we met een kraam bij de Open Dagen van Ipse, ook hiervoor zijn nog vrijwilligers nodig.
Vanaf dinsdag 8 juni wordt de Deken op het Atelier bij Corine (Oostsingel 126) in elkaar gezet, iedereen is daar van harte welkom om daarbij te helpen of een bakkie te drinken.
Er zijn nieuwe bestuursleden nodig.

Er werd vanochtend vooral gewerkt aan het in vullen van ontbrekende namen op onze witte rand en het aan elkaar zetten van bij elkaar horende lapjes.

Annelie is natuurlijk in gesprek over wat ze allemaal heeft gezien met Khin.

Marlous was er ook weer, ze heeft haar rijbewijs gehaald en een auto gekocht!!!

Ida naait per ongeluk een lapje aan haar broek vast; grote hilariteit.
Onze tweede Riet komt altijd even gedag zeggen en is blij verrast dat Annelie er weer is.

   
Ik hoop dat het volgende keer nog even lekker heel druk is.

Week 18, dinsdag 18 mei 2010

Vandaag wordt Moniquw vervangen door Annelies en staan we dus opeens met lege handen wat betreft het lekkers bij de koffie, dus ik loop even naar de Hoven. Ondertussen zijn de eersten al binnen. Vandaag houden we ons vooral bezig met “wat moet er nog gedaan worden”?
Het begint overzichtelijk te worden. Hier en daar ontdekken we missende strepen, te kleine vierkanten of zoekgeraakte vlakken. Ik maak een lijst met de namen van vrouwen, die nog ontbreken op de “witte cirkel”. Daar gaan we volgende week tijdens de bijeenkomst aan werken.
Het stuk kaas schiet op, het boerinnetje en het vreemde beest ook.
De datums over de afsluiting komen wat laat door, er komen steeds meer vragen over die ik lang niet allemaal kan beantwoorden, gelukkig is Corine er.
Dat we volgend jaar niet meer op deze locatie terecht kunnen, wordt niet geheel met vreugde begroet. En helemaal niet het feit dat we dan naar de donderdagochtend moeten verhuizen. Zelfs onze vaste klanten (Riet, Tilly en ik) kunnen niet. Dat is slikken.
Er moet maar snel een nieuw project komen zodat er gekozen kan worden over de locatie en het tijdstip.

Week 17, dinsdag 11 mei 2010

Na twee weken zien we elkaar weer. Ik leg de stukken die we af hebben uit om te kijken wat er nog gedaan moet worden. Als iedereen zo’n beetje is binnen gedruppeld lukt het me de nog lege vierkantjes te verdelen onder de “vrijwilligers”. Aan alle stukjes wordt nu gewerkt. En voor de tussenstukken hebben we ook al genoeg vierkantjes, dus we komen ruim op tijd klaar.

Er worden hele leuke lapjes ingeleverd, waar Monique meteen foto’s van maakt. Het gedicht van Marsman is nu ook klaar.

Tonneke heeft hele verhalen over haar Canadezen die vannacht zijn wezen slapen via “Vrienden op de fiets”. Anneke krijgt brei- en viltuitleg van Marga en Monique. Er zijn twee kinderen, want voor de basisschool is het nog meivakantie.

Voor ons doen is het redelijk stil, ik hoop dat we volgende week weer met velen zijn.

Week 16, dinsdag 27 april 2010

Ook nu weer de gebruikelijke wat geslonken groep, jammer van de wegblijvende nieuwkomers, wel handzamer. Dus de tafels blijven aan elkaar.
Meteen komt de koffie en cake weer door, dat is zo heerlijk beginnen (bedankt Monique).

   
Khin heeft voor Riet en mij een onduidelijk verhaal over een stuk gordijn. Blijkt dat ze onder de tafel aan een beauty van een lapje zit te werken, gemaakt van een stukje vitrage.
We plagen haar met haar valse bescheidenheid.

  
Er komen ook steeds meer lapjes van de poppetjes binnen. Dat ontwerp is echt een schot in de roos. Hierin kunnen de vrouwen hun creativiteit kwijt. Ze worden erg leuk.

   
Er komt ook nog een vrouw (Lida) ,die van ons project via de krant heeft gehoord, lapjes brengen die ze uit een ooit zelf blauw/wit geborduurd kleed heeft geknipt. Dankjewel.
De rouwkaart van Mies gaat nog rond en Magda en ik vertellen iets over de crematie waar we geweest zijn.
Er wordt gepraat over onze gereformeerde roots, de rouwspeld, het ondergewaardeerde huisvrouwschap, en erg gelachen om het verhaal van Anneke over Mevr. Driepoot.

   
Magda zal contact opnemen met Marlous om te kijken of zij soms haar lapje van het stadhuis moet afmaken.

Week 15, donderdag 22 april 2010

Vandaag was de crematie van Mies. Natuurlijk was Tilly er (met haar dochter) en Magda en ik. Er werd mooi en ontroerend gesproken door haar dochter, kleinkinderen en oppaskind. Heel apart vond ik dat Mies haar stiefkleindochter gevraagd had namens haar te spreken. Daarin werden allerlei mensen namens Mies bedankt en genoemd, waaronder Tilly en ons Atelier. En ze wenste ons een fijn samenzijn en veel geluk en gezondheid in ons verdere leven. Dus bij deze!
Ik heb tegen de dochters gezegd datt zij t.z.t. een uitnodiging krijgen voor de presentatie van de Delftsblauwe Deken.

Week 15, dinsdag 20 april 2010

Vandaag is het onbegrijpelijk stil, we weten niet waar het aan ligt. Het is wel heel gezellig, de tafels kunnen dicht tegen elkaar aan geschoven blijven.

De ochtend staat vooral in het teken van het bericht dat Mies afgelopen zondagavond is overleden, ze is zaterdag in slaap gebracht. Ik zal een rouwbericht ontvangen en dan de mensen die dat aangegeven hebben verder op de hoogte brengen. We zijn er wel even stil van, dat Mies die van het begin af aan bij deze groep heeft gehoord en zoveel lapjes heeft geborduurd, er niet meer zal zijn.

Dit project zal tot en met de eerste week van juni doorgaan en dan gaat er nog 3 weken aan gewerkt worden in het atelier van Corine, aan het in elkaar zetten. 
In de meivakantie houden we alleen de eerste week vakantie.

We hadden het vorige week over onze “rouwsieraden” gehad, alleen Annelies en Magda hadden ze bij zich, ze zijn prachtig. Ik doe de mijne nu vast in mijn tas anders vergeet ik hem weer.

 
Dankzij de kleine opkomst kan ik nu ook tijdens de bijeenkomst aan mijn lapjes werken. “Ieder nadeel heb z’n voordeel”.
Er zijn weer wat lapjes klaar om in geleverd te worden, Annelies heeft een maillot onder het broekje aangetrokken!!, Khin heeft weer een beeldschoon lapje en ook ik lever een poppetjes lapje in.

In het museum van Rijswijk is een hele mooie textielexpositie. Aanrader!

Week 14, dinsdag 13 april 2010

He he , het is me eindelijk gelukt om er eens eerder te zijn dan Monique.
De lappen die bij de tussenpresentatie zijn geweest liggen al klaar in onze dozen.

                                            Het kleed begint vorm te krijgen

En ... er zijn weer verrassende resultaten van nieuwe lapjes: Annelies heeft een enig lapje gehaakt en Tilly een paar bloemen geappliqueerd. Er zijn ook al vrouwen aan de vrouwtjes begonnen: Magda heeft een slanke dame geborduurd en Annelies heeft een beeldig meisje met wapperende rokken gemaakt en Adrie levert haar lapje van de molen in.

Zehra komt binnen met heerlijk warm brood van de Turkse bakker, waarop door menigeen aangevallen wordt. Overigens als de gesprekken iets minder netjes worden merken we dat ze uitstekend Nederlands verstaat.
Van Tilly horen we dat Mies nu echt heel slecht aan het worden is, ze zal me op de hoogte houden.
Het is veel minder druk dan gebruikelijk, wat maakt dat de tafels tegen elkaar geschoven kunnen blijven staan, wat ook wel weer gezelliger is.

  
We krijgen via Corine lapjes gemaakt door de Bieslandhof, dus wij hoeven alvast niet zenuwachtig te zijn dat we er niet genoeg zullen hebben.

Week 13, dinsdag 6 april 2010

Wat een heerlijkheid om ons kamertje open te maken en het zo opgeruimd aan te treffen: Corine en Christina heel erg bedankt. Ik haal onze drie bakken uit de schappen en sluit het kamertje weer af. Nu proberen het zo opgeruimd te houden.

  
Ik laat aan de groep zien wat ik alvast aan elkaar geregen heb voor de tussenpresentatie van a.s. donderdagmiddag in de Voorhof. Het wordt voor iedereen dan ook wat duidelijker wat er nog gebeuren moet. Riet en Janny nemen ieder nog een hoekpunt van het stadhuis en dan hoeft daar nog maar 1 vak gedaan te worden.

De lege vakken worden ook nog weer verder aangepakt, nu met poppetjes. Lekker dat er zo de vaart in zit.
De twee nieuwe vrouwen van vorige week zijn er ook weer en er komt alweer een nieuwe bij, en er zijn 6 kindjes, die heerlijk spelen of slapen.

Djenet komt nog even langs en dat is helemaal spekkie voor het bekkie van Ida die alsmaar naar haar vraagt omdat ze bij haar met haar lapje aan wil sluiten. Dus die hebben druk overlegd.

  
Van Tilly horen we dat Mies naar het hospice in de Buytenweie is verhuisd en dat ze daar als een prinses in een stoel van de verzorging aan het genieten is. Tilly brengt een fleurig lapje van haar mee (een stadhuis kan toch niet blauw zijn !!!) en daar borduurt Tilly alleen nog even de naam van Mies op. Mies bedankt iedereen voor de kaart en de bloemen.
Tot a.s. donderdag in de Voorhof.

Week 12, dinsdag 30 maart 2010

De uitwijking van vorige week naar de Vleugel heeft weer twee nieuwe vrouwen opgeleverd: een Turkse en een Perzische. Ze komen samen en praten Nederlands met elkaar. Het is nog wel een hele klus om uit te leggen wat we aan het doen zijn, ook omdat ze geen handwerkervaring hebben. Gelukkig nemen de beide buurvrouwen van hen, Riet en Alma, het na een half uurtje van me over, want ik krijg de aandacht nauwelijks verdeeld.

  
Monique straalt vandaag, ze heeft heel goed verkocht op het Textielfestival in Leiden.

  
We krijgen via Tilly slecht nieuws over Mies. Ze krijgt vandaag al de derde bloedtransfusie. Het ziet er naar uit dat ze niet meer beter wordt. Ze is vanaf het eerste begin betrokken geweest bij de projecten.

Vandaag staat vooral in het teken van het witte stramien dat op is. Wat voor alternatieven ik ook verzin, rood of blauw stramien, een ander soort wit lapje, het is het niet. Ik zal er voor zorgen dat het er de volgende week (derde paasdag gaan we ook door!!) weer is. Het is een enorme gezellige boel.

Week 11, dinsdag 23 maart 2010

Vandaag kunnen we niet in de Poptahof terecht en dat is nog een hele operatie. De vrouwen die geen email adres  hadden achtergelaten zijn door mij opgebeld, maar heb ik nu iedereen te pakken kunnen krijgen??

Er blijken er toch nog heel wat eerst naar de Poptahof gegaan te zijn, sommigen komen puffend aan in de Vleugel. Voor Monique en mij was het ook een strompelende start; dozen achterop de fiets, koffie en thee die eigenlijk besteld had moeten worden, etc.

  
Gelukkig loopt het weer heerlijk vol; de akoestiek is in de Vleugel heel anders en dat maakt de bijeenkomst veel stiller. In de Vleugel is op de dinsdagochtend een les Nederlands aan de gang, deze vrouwen komen buurten en we moedigen ze aan op een ander moment op een ander locatie met de Delftse Deken mee te gaan doen. De flyers zijn meegegeven, dus wie weet.
 

Annelie neemt een heleboel foto’s; we gaan haar wel 6,7 weken missen, want ze gaat een reis maken naar Azië. Ik geloof dat Sylvia dan foto’s komt maken.

  
Van ons stadhuis zijn er nog maar 2 lapjes niet vergeven en nog een paar van de hoekpunten. Dan moeten we ons gaan richten op de vrije lapjes, waarvan er enkele ook al zijn gemaakt, o.a. met het gedicht van Marsman. Volgende week zal ik de balans eens op maken.
Gelukkig brengt Magda de dozen terug met de auto.

Week 10, dinsdag 16 maart 2010

Heerlijk zo’n echte lentedag, dat is goed te merken, het loopt veel eerder vol dan andere dinsdagen. En weer twee nieuwe vrouwen, of eigenlijk drie, want Yesim hadden we bij ons nog niet gezien, want zij had aanvankelijk Nederlandse les op dinsdag en was op een andere locatie begonnen. Verder Sehriye (met kindje) die nog weinig Nederlands spreekt en dus bij Yesim kruipt, die me ook helpt het project aan haar uit te leggen. En dan een zeer enthousiaste Alma,die nog half met haar gedachten bij de boodschappen in haar zijtassen zit en daarom niet al te lang blijft. Volgende keer is ze er helemaal!

Er zijn weer schitterende werkstukjes bij, zoals het lapje van Tilly, echt een beauty, met streken die gaatjes maken in de stof. We leggen de lapjes die het stadhuis gaan vormen aan elkaar en zijn behoorlijk trots op het resultaat. Ik neem ze mee naar huis om te kijken of ik vast wat aan elkaar kan zetten.

Magda is blaadjes aan het borduren, die Annelie gedrukt heeft, gaat de laatste strofe van het gedicht van Marsman maken en Riet maakt een heel leuk vrij lapje met stoelen. Het vrije lapje van Annelie over water is ook af, een prachtig Annelielapje.

  
Na afloop gaan we met een klein groepje langs Marijke om onze troostsjaal te brengen. We komen precies op tijd, ze ging net weg. En het is verder ook zo goed geprogrammeerd: gisteren was de sterfdag van Kai, dus de sjaal kon niet op een beter moment bij haar aankomen.

Het woordenboek Turks-Nederlands wordt altijd meegenomen
door Zeyneb.

Week 9, dinsdag 9 maart 2010

Zonnig en koud, toch wil het niet echt goed vol lopen.
Tijdens ons heerlijke eerste kopje koffie, wat altijd al meteen door Monique voor ons neer wordt gezet, brandt Monique los. Die heeft wat te stellen met die jongens van haar (dat ik het zo’n klus vond om de mijne groot te brengen??) De jongste had fikkie gestookt met een vriendje, dat vriendje gooide voor de grap nog even een spuitbus deodorant op het vuur!! Eerste en tweedegraads verbrandingen in zijn gezicht en aan zijn handen. Nou daar was Monique mooi zoet mee.
   

Khin heeft aan een lapje voor de rand van het stadhuis gewerkt en dat wordt zo fabelachtig mooi, dat bij menigeen de kin afzakt. Khin wimpelt alle complimenten van haar af, dus doen we er nog lekker een schepje bovenop.

   
Corine komt onze lapjes brengen die gisteren bij de internationale vrouwendag hebben gelegen. Waarop Magda refereert aan het feit dat veel buitenlandse vrouwen gisteren bloemen en ander soort verrassingen kregen ter ere van vrouwendag en of wij dat ook wat zouden vinden. Hoe leuk ook om verwent te worden, maar voor ons is het een dag van vrijheid en onafhankelijkheid, dus toch maar geen cadeautjes.

   
Zeijnep komt binnen (niet de Turkse Zeijnep van vorige week), zij is een bekende van ons , maar was al heel lang niet geweest. Ze is 6 maanden zwanger en dat gaat maar matig, ze is veel misselijk, eet slecht en het kindje groeit te weinig. Ze brengt kokoskoekjes mee die een vriendin gemaakt heeft. Ze heeft nog een inktwijsvinger want ze is zondag wezen stemmen in Utrecht (gezellig een dagje uit met man en kinderen). Ik leg haar ons nieuwe project uit , maar ze kan maar niet beslissen welk stukje van het stadhuis, het boerinnetje, de koe of de kaas ze zal kiezen. Na een half uur vraag ik of ik dan maar voor haar zal beslissen, o.k. Nou dat wordt dan vanwege je zwangerschap het stuk koe met de uiers. Alom hilariteit en gelukkig kan Zeijnep de grap ook wel waarderen, dus zo besloten.
Riet zit weer midden in het woordenboek gedoe, die integreert lekker.

   
Eltica komt ook met een lapje boven water : een flat, een moskee, een molen, water en een zeemeermin. Mooi
Jannie ziet er vandaag beter uit en ze voelt zich ook beter, zij gaat met weer twee nieuwe lapjes (rood en blauw) naar huis.
Ook Sylvia komt nog even binnen op zoek naar Lily, zij is bestuurslid en omdat de meesten haar niet kennen stel ik haar voor aan de groep.

   
Deze ochtend vloog weer om.
 

Week 8, dinsdag 2 maart 2010

Wauw, dinsdag en de zon schijnt, dat is nog niet eerder gebeurd!
Het lijkt rustig te worden, maar om 10.30 uur is het toch behoorlijk vol gelopen, het wordt zelfs druk.
En.....weer nieuwe vrouwen: Zegnep, die 4 weken in Turkije is geweest en bijna niet meer weet hoe ze ook weer Nederlands moet praten. Echter...ze heeft een woordenboek op zak en na een kwartiertje begint ze al weer aardig te wennen, terwijl ze toch pas 3 jaar in Nederland woont.

En ... Zehra, die een kindje gekregen heeft en er ook weer bij is!
Tilly levert de lapjes van Mies in die op de achtergrond thuis ook mee doet; ik zorg dat ze weer nieuwe lapjes krijgt via Tilly en doe wat nieuwe kleurtjes en pailletten in haar zakje.

  
Ida moet er nog even aan wennen dat haar buurvrouw Djenet niet op precies dezelfde voet als zij verder gaat aan het boerinnetje, maar er ontstaat druk overleg tussen die twee en Ida lijkt helemaal tevreden met het afgesprokene.

Sommige vrouwen moeten er een beetje aan wennen, dat een paard blauw en een boom rood kan zijn, maar ook dat begint te wennen.
Monique heeft, geheel in haar eigen stijl, een lapje met vilt gemaakt.
Er worden veel grapjes gemaakt en heerlijk veel gelachen.
  

Week 7, dinsdag 23 februari 2010

Vandaag is het voor het eerst eens geen winterweer. Het is voorjaarsvakantie en Magda vervangt Monique. Zoals altijd duurt het even, maar dan stroomt het ook vandaag lekker vol.
We krijgen zelfs twee nieuwe bezoeksters: Ida die in de Wippolder van ons project heeft gehoord en Djenet die al vaker mee heeft gedaan. Ze krijgen uitleg over het project en bedenken welk lapje zij willen gaan maken.
Annelie heeft ook haar lapje bij zich, zij maakt een vrij lapje en is op haar gebruikelijke kunstzinnige manier bezig; het onderwerp is water
Jannie en Riet kruipen naast elkaar om te overleggen hoe hun lapjes goed bij elkaar kunnen aan sluiten en ontdekken dat ze allebei in Zeeland hun roots hebben.
We krijgen bezoek van een andere groep (Erika) en zij laat ons de fleurige lapjes zien die gemaakt zijn bij Ipse.
Eltica die tot nu toe heeft zitten breien en ons laten lachen zoekt ook een lapje met toebehoren uit; er komt in ieder geval een moskee op te staan. We kijken er naar uit.

Week 6, dinsdag 16 februari 2010

Alweer een zeer winterse dag, maar het mag de diehards er niet van weerhouden om toch te komen. Eltica komt als een heuse sneeuwpop binnen.

Monique ( met een heerlijke chocoladecake) is er altijd eerder dan ik, maar nu is zelfs Riet er eerder. En…. Janny is er weer, nog een beetje schuifelend en moe van de wandeling, maar ze is er. Riet grijpt haar meteen bij haar lurven, want nu kan ze met haar stukje even kijken of ze aan elkaar passen. Er worden wat aanpassingen gemaakt zodat de overgangen wat natuurlijker zijn. Janny heeft namelijk thuis en in het ziekenhuis gewoon door gewerkt en wil zelfs nog een extra lapje; ze kiest voor een stuk van het gedicht van Marsman.

Ook Khin en Aysa beginnen aan hun tweede lapje (een wat lager stuk van het stadhuis).

  Tegel van Corina                                                  

We spreken af dat we volgende week gewoon doorgaan, voor ons in de Poptahof dus geen voorjaarsvakantie en Magda zal Monique vervangen. 

Behalve aan de Deken werken, wordt er druk gekletst, gebreid, koffie gedronken en geknuffeld. Heerlijk.

Week 5, dinsdag 9 februari 2010

Dinsdag en alweer ijskoud.
Gelukkig laten de vrouwen ons niet in de steek (lett. en fig.) en komen Riet en Khin weer als eerste binnen. Riet moet eerst gerustgesteld worden, die heeft verhalen van een andere locatie gehoord die niet geheel overeenkomen met wat ze bij ons hoort.

  Tegel van Kim

Even voor de duidelijkheid : de cursus duurt 20 weken en 8 maart is de tussenpresentatie, we houden de schoolvakanties aan, dus dinsdag 23 februari is het voorjaarsvakantie.
Khin maakt prachtige ramen met blauwe kraaltjes en oranje borduurzijde, het is net of er licht brandt.
Als het een beetje volgestroomd is vertel ik dat een van onze cursisten (Janny) opgenomen geweest is in het ziekenhuis. Niet iedereen kent haar, want ze is alleen de eerste keer geweest. We sturen haar een kaart en hopen dat ze snel weer kan komen.
  

Tegel van Adrie                                            Tegel van Riet

Magda heeft een leuk idee; we gaan op de nog lege tegels met elkaar een gedicht (Denkend aan Holland “”van Marsman) borduren. Iedereen die meedoet krijgt een strofe, je kan het helemaal op je eigen manier doen. Tilly neemt de tweede strofe mee voor Mies en borduurzijde, stramien en bandjes, zo dat die thuis ook gewoon mee kan doen.

                                                                                                         Tegel van Anneke  

Lily komt binnen met haar prachtige SJAAL om en heeft een nieuw kapsel. Wouw!!!
Corine brengt nieuwe, hele leuke lapjes en bandjes, volgende week komt er nog meer, dat inspireert!
Wat is het gezellig!
De tijd vliegt om en dan is het alweer opruimen geblazen.

Riet en Monique

Week 4, dinsdag 2 februari 2010

Oei, al weer van dat Pietenweer. Vandaag heeft het echt zijn weerslag op het aantal bezoeksters. Het drupt zeer langzaam “vol”.

  
Gelukkig ook een nieuwe klant, die bij gebrek aan inspirerende stukjes van ons stadhuis een vierde deel van een van de hoektekeningen, een boerinnetje, kiest.

Ayse moet vandaag geheel in haar eentje integreren.
Gisteren hebben we begeleidstersevaluatie gehad en kan ik de onduidelijkheid rond de rand ophelderen: bij ons zal de rand rond ons stadhuis wit worden met daarin de namen van de deelneemsters.

  
Vandaag heeft de cake van Monique een chocoladen laag. Heerlijk.
Lily is er en daarom kunnen we de sjaal aanbieden die de groep voor haar gebreid heeft; we hopen dat die ook bij onze afwezigheid haar onze warmte kan laten voelen. Ze was heel ontroerd.

   
De nieuwe flyers zijn er, we hopen dat het wat nieuwe aanwas zal opleveren.
Hopelijk komt er volgende week wat inspirerend materiaal binnen.
…..en is het mooier weer!!
Tot dan.

Week 3, dinsdag 26 januari 2010

IJzig koud vandaag, toch komen ze, onze vrouwen: rode wangen , pijnlijke oren en vingers.
Riet is er ook weer en samen zoeken we een stukje van het stadhuis uit om over te trekken. De stukjes zijn bijna op en dan zullen we aan de andere tekeningen van Ipse gaan beginnen.

Ik leg nog een keer het hele project uit, want lang niet iedereen heeft dat gehoord.
Als Corine langs komt wordt ook de onduidelijkheid om de “witte” rand opgehelderd, die moet dus niet wit blijven!
Monique heeft haar eerste boterkoek gemaakt, nou die smaakt heerlijk, vele nieuwjaarsbeloften worden doorbroken.
Gelukkig is het aantal “nieuwe Nederlandsters” gegroeid, eigenlijk zitten ze op een andere ochtend, maar vinden ze het zo gezellig dat ze op de dinsdagochtend ook komen.

Anneke heeft ook weer een nieuw “maatje”.
Er wordt druk overlegd tussen de vrouwen die met hun stukje stadhuis aan elkaar grenzen, om de overgangen mooi te laten overlopen.
 

Het is zo gezellig dat het moeilijk is om er een eind aan te breien.

Week 2, dinsdag 19 januari 2010

Foto´s: Monique de Vreede & Marlous Vogel

Week 1, dinsdag 12 januari 2010  

Na een zeer mager begin, stroomde het toch nog aardig vol; en waren we uiteindelijk met zijn 14’en.

Schoorvoetend werden de eerste stappen gezet.
Ons middenveld is het stadhuis en sommige vrouwen hebben hier een 16de deel van gekozen, overgetrokken en op het stramien overgebracht.

Aggie gaat op een vrij vierkant de stamboom van haar familie maken (we zijn zeer benieuwd) en Eltica en Tonneke gaan een vierkant breien.

Annelie oppert om op de vrije vierkanten onze huizen weer te geven; lijkt me ook heel leuk.
We hebben natuurlijk ook weer veel lol als Eltica haar (en dat van Leontine) werkstuk voor de wedstrijd “bloeiend breien” bij Corine komt inleveren. De erotiek spat er af. We planten het op haar hoofd en Annelie en Moniek maken er een foto van.

Het was weer lekker gezellig: maar waar waren de ´nieuwe Nederlandsters´ om mee te integreren???

Tot de volgende week.

Tonneke

p.s. Monique kan heerlijke cake bakken.

Foto´s: Monique de Vreede